تبليغاتX
باران

باران

محرم

 
 
parcham.GIF
 
 

السلام علیكَ یا ابا عَبداللهِ وَ علی الاَرواح الَّتی حَلت بفنآئِكَ علیكَ مِنی سلامُ الله ابداً ما بَقیتُ وَ بقیَ اللیلُ وَ النهارَوَ لاجعلهُ اللهُ اخرَ العهدِمنی لزیارتكم السلامُ علی الحسین وعلی علی بن الحیسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین(ع)

 

محرم :                                                                         

سلام بر تو ای عطشان لب كشته شده كنار فرات!

سلام بر تو ای ثارالله...

ای دردانه ی خدا! كه تا نام مقدست می آید بغض راه گلویم را میگیرد و حس عطر محرمت جانم را سیراب حس عشقت میكند.

تو كیستی ای شجاعترین مظلومان؟

تو كیستی كه در عزایت اینگونه به جنون میرسم؟

پس از ظهر عاشورایت ...پس از هدیه كردن شش ماهه ات به معشوق ابدی ‌، آسمان تا همیشه خونبار شد و رودها تا ابد شرمسار.

آب شرمگین توست ای ابرمرد...مهریه مادرت بود و از تو دریغش كردند...افسوس...

بگو....بگو چه دیدی در آن گودال كه مرگ را جرعه جرعه چنان شیرین نوشیدی كه گویی گواراترین آب ها را مینوشی...

حنجره ات چگونه زیر تیغ كافر رفت؟همان حنجره ای كه از بلندای نیزه هم حتی صوت قرآن سر میداد.

امان...امان از صبر زینب...چه كشید و چه ها دید در آن صحرای سوزان....عزیزانش یكی یكی پرپر شدند و تو...تو را امانت مادر پهلو شكسته تان را مقابل دیدگانش سر بریدند...

شب شام غریبانت، سه ساله ات سرت را به دامان گرفت و چه ها گفت با آن سر بریده  و چه اشك ها ریخت...چه درد دل كرد با تو و چه زمزمه كردی در گوش  بی گوشواره اش كه تاب نیاورد و پركشید سویت؟...

كیستی ای آسمانی مرد كه نامت دل را از مژه ها جاری می سازد؟

كیستی كه عالم مبهوت ایثارت شده؟...

آسمان هنوز ندای هل من ناصر ینصرنی تو را در گوش كوه ها و زمین زمزمه میكند....هیهات...هیهات...

آسمان و زمین سجده ات میكنند...رشادتت...شهامتت و ایثارت را...

عاشورا روایت عشق است...درس ایثار و روایت خون...

یا حسین!

میگویند كربلایت بوی خدا میدهد و كاش من هم نصیبم شود دمی كنار آن شش گوشه بیارامم...

یا حسین!

آرزویم زیارت كربلایت است...دعوتم نمیكنی؟...

 

 

        التماس دعا 

                                                                             

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم دی 1386ساعت 21:41  توسط سارا  | 

امتحان دنیا

کاش قلبم درد تنهايي نداشت ...

 

سينه ام هرگز پريشاني نداشت

 

کاش برگهاي آخر تقويم عشق ...

 

حرفي از يک روز باراني نداشت

 

کاش مي شد راه سخت عشق را ...

 

بي خطر پيمود و قرباني نداشت

 

                             خیلی دلم تنگه

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386ساعت 13:49  توسط سارا  | 

السلام علیک یا ابا صالح

 

با سلام

فرارسيدن نيمه شعبان بر همه منتظران مبارك باد

بریکایک ذرات عالم که او امام همه ی

 

مخلوقات است

 

و بر همه ی بندگان خدا و تمامی

 

مشتاقان کرامت و عدالت وهمه ی

 

جویندگان حقیقت و راستی

 

در کل هستی مبارک باد

 

سلام دوستای گلم امروز من هم خوشحالم و هم دلتنگ.

 

خوشحالم چون تولده مردی از تبار عشق و امامت است 

 

و دلتنگم چون همه منتظرند   منتظر امدنش .

 

اقا جونم خیلی ها منتظرت هستند وهر صبح جمعه دعای

 

شریف ندبه رابادل وجان میخوانندوبا اشک چشمان

 

شان و خون دلشان از خداوند متعال فرج شما اقا را می

 

طلبند .

 

  

           اقا جونم پس کی میای همه جارو چراغونی

 

              کردیم ومنتظر قدمهای مبارکت هستیم

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم شهریور 1386ساعت 16:20  توسط سارا  | 

تولد

 

سلام دوستای گلم امروز تولدمه

یک سال دیگه گذشت .ولی نمی دونم فقط بزرگتر شدم یا عاقلترم شدم یا نه...؟؟؟

دوست دارم در اینجا از همه شما دوستای عزیزم که فراموش نکردین روز تولدمو تشکر کنم

ممنونم ازاونایی که بهم زنگ زدن و اس ام اس دادن ویا زحمت کشیدن امدن خونمون بخاطرمن.

ممنونم از پدرو مادر مهربونم که این همه برای من زحمت کشیدن و تو این ۲۰ سال دختر لوس

ونونورشونو تحمل کردن  و ازهمین جا  دست بابا و مامانمو می بوسم

راستی بابام یه شعر  قشنگ برام گفته که براتون می نویسم

 

         دخترم تو   فرشته ی   زمانی               تو    رحمت    خدایی

        تو از ثنا گویان به در گاه خدایی            تو موجب استجابت دعایی

        تو هم ماه و هم خورشید مایی               توبانورت تاریکی ز قلبم می زدایی

                            تو منزل را ز غمها می رهانی

ممنونم بابایی

 

داداشه گلم توحید دستت درد نکنه با اون کادوی قشنگت

و در اخر : شکر می کنم خدای مهربان را که داداهایش نعمت و نداده هایش حکمت

                                          قربونت برم خدا  

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386ساعت 11:54  توسط سارا  | 

شب

                                                                                                                                        شب را دوست دارم! چون ديگر رهگذري از كوچه پس كوچه هاي شهرم نمي گذرد تا سر گرداني مرا ببيند .

چون انتها را نمي بينم تا براي رسيدن به آن اشتياقي نداشته باشم .  شب را دوست دارم چون ديگر هيچ

عابري از دور اشك هاي يخ زده ام را در گوشه چشمان بي فروغم نمي بيند شب را دوست دارم : چرا كه

اولين بار تو را در شب يافتم از شب مي ترسم : تو را در شب از دست دادم. از شب متنفرم ، به اندازه

                         تمام عشق هاي دروغين ،  با آفتاب قهرم چرا شبها به ديدارم نمي آيد؟ 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم مرداد 1386ساعت 23:33  توسط سارا  | 

او هیچ یک را ندید

                                                                                                                                  سهراب ،گفتی چشمها را باید شست ! شستم ولی..... گفتی جور دیگر باید دید! دیدم ولی..... گفتی زبر باران باید رفت ! رفتم ولی او نه چشم های خیس و شسته ام را ،نه نگاه دیگرم را هیچکدام را ندید .فقط در زیر باران با طعنه ای خندید و گفت : دیوانه باران زده

+ نوشته شده در  شنبه سی ام تیر 1386ساعت 22:18  توسط سارا  | 

خداحافظ

 

خداحافظ!خداحافظ! سلام خوب ديروزم
بدون من تا ته دنيا به آتيش تو مي سوزم
خداحافظ!خداحافظ! هميشه همدم و همراه
دليل بغض بي وقفه ، دليل هق هق گهگاه
خداحافظ!خداحافظ! عزيز خسته از تکرار
نگو تقدير ما اين بود ،‌ محاله بعد از اين ديدار

خداحافظ!خداحافظ! سيه پوش سراپا نور
شروع ناب هر شعري ، تو اي نزديک دورادور
خداحافظ غزلساز طناب و شاخه و رؤيا
صداي ناب روييدن ، غريق عاشق دريا
خداحافظ!خداحافظ! گل اردي بهشت من
پر از نام زلال توست ،‌ کتاب سرنوشت من

اي گل باران نويس اين کوير بي بهار
اي چراغ روشن شب گريه هاي انتظار
آخرين برگ تمام قصه هاي ناتمام
اي غزال پر غرور دشت سبز بي حصار

خداحافظ!خداحافظ! دليل تازه بودن ها
خداحافظ!خداحافظ! تمناي سرودن ها
خداحافظ!خداحافظ! سفر خوش ! راه رؤيا باز
پس از تو قحطي لبخند ، پس از تو حسرت پرواز
خداحافظ...

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم اردیبهشت 1386ساعت 0:24  توسط سارا  | 

حسرت

 

بی وجودت قصه ای می ماند اری نا تمام        ای تو زیباتر زشب بوهای صحرایی. سلام

می نویسم  از تو امشب بهترینم.یاس  من         ای که ازهجران تو پژمرده شداحساس من

گر تو را من با همه  مهرو  وفایت داشتم         نقش چشمان تو را در باغ  دل می کا شتم

تو  خورشیدی   چنان   که   نام  تو ست         ای تمنای وجودم. سبز بودن پیغام   توست

من رها از بند غم بودم ولیکن سرنوشت           نام  زیبای  تو  را  بر دفتر  قلبم   نوشت

قاصد سبز بهاری .  ای تو  عشق اخرین           زنده ام  با یاد تو. من دوستت دارم همین

رنگ چشمان تو زیباتر زهر رنگین کمان          عشق من رویای من  تازنده ام با من بمان

+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم اردیبهشت 1386ساعت 12:21  توسط سارا  | 

 

اين سوي زندگي من و تو هستيم و آن سوي زندگي سر نوشت!


اين سو دستها در دست هم است آن سو عاقبت اين عشق!


به راستي آخر اين داستان چگونه است ؟تلخ ؟ شيرين؟


سهم من و تو جدايي است يا برابر است با تولد زندگي مان؟


چه زيباست لحظه اي که من به سهم خويش رسيده باشم و تو نيز به آرزوي خود!


چه زيباست لحظه اي که سر نوشت با دسته گلي قرمز به استقبال ما

خواهد آمد!


چه تلخ است لحظه ي جدايي ما و چه غم انگيز است لحظه ي خدا حافظي ما!

اين سوي زندگي ما در تب و تاب يک ديدار مي با شيم ...


و آن سوي زندگي يک علامت سوال در آخر قصه من و تو ديده مي شود!

آيا ما به هم مي رسيم ؟يا... سر انجام اين قصه به کجا ختم خواهد شد؟


اي سر نو شت تو ديگر سر به سر اين دل بي طاقت نگذار و بگذار بعد از اين همه غم و غصه

و اين همه انتظار به آنچه که مي خواهيم برسيم و عاقبت هم ديگر را در

آغوش خود بفشاريم!


اين سوي زندگي دو چشم خيس است و يک دنيا آرزو در دل آن سوي

زندگي يک سر نوشت است


و يک عالم بي خيال!


ما را رها کن از اين انتظار تلخ اي سرنوشت!


اين داستان عاشقش مان را مي توان در قصه ها نوشت ...


داستاني براي عاشقان براي آنان که مي خواهند عشق را تجربه کنند ...


و بدانند يک عاشق چرا مجنون و يک معشوق چرا گريان است!


آري سر نوشت آنها همين است!!!


غم وغصه در لحظه ها ي عاشقي و آخر خوشحالي يا گريه زاري !



تقديم به عشق گم شده ام لاله ي عاشق                                                                                          

                                                 

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم فروردین 1386ساعت 19:24  توسط سارا  | 

این باران نيست که ميبارد ، صداي خسته ي من است که از چشمانم بيرون ميريزند

از وقتي كه مردم
دلتنگي هايم چندين برابر شده است.
يادت هست؟
حتي آن روزها كه تمام ثانيه هايش را
با تو بودن خرج مي كردم
آرام و بي صدا مي گفتمت:
دلتنگم.
و اين دلتنگي لعنتي هيچگاه رهايم نكرد
تا لحظه ي مرگ.
مرا از تنهايي چه باک که بي آن تنها تر از تنهايي ام
خسته ام

خسته ام از اين زنده بودن هاي بيهوده

خسته از اغوش سرد ,از بي وفايي

من از اين زندگي ها سخت بيزارم

خسته ام

خسته از دل بستن و عاشق نبودن

من مرگ را در اغوش ميگيرم و...

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم فروردین 1386ساعت 19:19  توسط سارا  |